Sprzyjające warunki do uprawiania jeździectwa nadarzyły się po powstaniu ośrodka w Drzonkowie, sprowadzeniu tam koni, zbudowaniu stajni, ujeżdżalni, parcoursu i innych niezbędnych urządzeń do uprawiania jeździectwa. W ślad za sekcją pięcioboju utworzono również sekcję jeździecką, które były mocno ze sobą związane. Sprzyjał temu fakt, że wielkim miłośnikiem koni i sportów konnych był twórca drzonkowskiego kompleksu Zbigniew Majewski. Początkowo jeździeckie treningi prowadzone były przez instruktorów Stanisława Malinowskiego, Janusza Zmaczyńskiego i Jacka Morawskiego.
Znaczący wpływ na sportowe oblicze sekcji wywarł przybyły z Białego Boru w 1977 roku znany trener, olimpijczyk z 1972 roku Wojciech Mickunas oraz czołowi polscy zawodnicy WKKW — Stanisław Jasiński i Jacek Bobik, wtedy na dobre zaczęło się w Drzonkowie rozwijać jeździectwo. Wojciech Mickunas był inicjatorem i organizatorem Mistrzostw Europy Juniorów WKKW w roku 1984 . Przez dwie kadencje wiceprezes Klubu Lumel do spraw sportu. Pod okiem trenera Wojciecha Mickunasa Dariusz Soroka został dwukrotnym medalistą Mistrzostw Polski juniorów i brązowym drużynowym mistrzem Europy juniorów w WKKW.
Następnie w roku 1984 przyjechał z Golejewka do Drzonkowa Tomasz Kowala, początkowo jako zawodnik następnie po wyjeździe Wojciecha Mickunasa zajął się treningami zawodników. W tym czasie założono w Drzonkowie Szkołę Mistrzostwa Sportowego w Drzonkowie , następnie przekształconą w Ośrodek Szkolenia Sportowego Młodzieży. Zawodnicy Tomasza Kowali zdobyli łącznie w Mistrzostwach Polski 156 medali w tym srebrne medale drużyny juniorów w mistrzostwach Europy. Najlepszy Marek Modelewski startował w mistrzostwach świata i w mistrzostwach Europy.
